دپارتمان روان شناسی موسسه نگاره (تحت برنامه ریزی استاد محمدی)

ارشد روانشناسی - دکتری روانشناسی

تفاوت روانشناسی بالینی و عمومی

تفاوت روانشناسی بالینی و عمومی

روانشناسی مطالعه رفتار و فرایندهای ذهنی است. روان‌شناسی بالینی شاخه‌ای از روان‌شناسی است که به توصیف، درک، پیش‌بینی و درمان نابهنجاری و آشفتگی‌های شناختی، هیجانی، زیست‌شناختی، روان‌شناختی، اجتماعی و رفتاری کمک می‌کند و به عنوان یکی از شاخه‌های کاربردی، فعالیت فرد در حوزۀ سلامت روان است. به‌طور خلاصه بتوان گفت که یک روانشناس بالینی در زمینۀ پیشگیری، درمان و ارتقای سلامت روان فعالیت. در دوران کارشناسی ارشد، دروس مرتبط با ریشه یابی علل و درمان بیماری ها را مورد بررسی قرار می­گیرد. روانشناسان بالینی به تشخیص یا ارزیابی اختلالات روانی و هیجانی افراد می­پردازند و این کار را از طریق مشاهده، مصاحبه و آزمون‌های روانشناسی انجام می‌دهند. روانشناسان پس از تشخیص اختلال یا مشکل، برنامه‌های درمانی را برای افراد تدوین می‌کنند. روانشناسان بالینی یا درمانگران از طریق تعامل با مراجعان به آن‌ها کمک می‌کنند تا بینش به دست آورند، اهدافی و برنامه هایی برای خود تدوین کنند تا به رشد و اصلاح شخصی، آموزشی، شغلی و اجتماعی برسند. کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی می­تواند به عنوان روان‌شناس بالینی به کار روان درمانی در بیمارستان‌‌های روانی، کلینیک‌‌های روان‌شناسی، مراکز مشاوره و راهنمایی، سازمان بهزیستی و ادارات مربوطه به صورت فردی یا گروهی می پردازد.

در روان شناسی عمومی جنبه نظری علم روان شناسی و مفاهیم بنیادی روان شناسی مثل یادگیری، حافظه، انگیزش و احساس و ادراک مورد مطالعه و پژوهش قرار می­گیرند. در کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، تمامی شاخه ها و نظریه ها به صورت بنیادی مورد بررسی قرار می گیرد.

هدف کارشناس ارشد عمومی بیشتر در حوزه امور پژوهشی بوده اما در حال حاضر کارشناس ارشد روان شناسی عمومی نیز ‌می‌تواند به کار درمان مشکلات خانوادگی، بین فردی، فردی، تحصیلی، شغلی، زناشویی و پژوهش‌‌‌های روان شناختی، خدمات روان شناسی در مراکز بهزیستی و بهداشت روانی بپردازد. اگرچه بازار کار این دو شاخه از روان شناسی با یکدیگر همپوشی زیادی دارند، اما پذیرش سازمان ها و دانشگاه ها برای کار، نسبت به روان شناسان بالینی بیشتر است.

موضوع دیگر اینکه برای برخی از افراد که دانشگاهی که تحصیل می کنند اهمیت بیشتری از گرایش دارد. این یک تصمیم شخصی است که دلایل مختلفی دارد. درس خواندن در یک دانشگاه معتبرتر می تواند شما را با فضای جدید، اساتید جدید و گرایش های کاری جدید اشنا کند و از انجا که اغلب اساتید دو گرایش مشابه هستند از انها استفاده کنید. همچنین برای شرکت در کنکور دکتری ضریبی که به معدل شما داده خواهد شد بر حسب دانشگاه برتر بیشتر خواهد بود.

سوال دیگر در مورد کنکور کارشناسی ارشد این است که آیا هر دو درس روانشناسی عمومی و بالینی را بخوانیم و هر دو را پاسخ داد؟ بله این هم گزینه خوبی است اما یکی از شرایط مهم ان زمان است. اگر درس عمومی را به دروستان اضافه کنید نمی توانید از زمانی که برای باقی دروس و برای درس بالینی گذاشته اید کم کنید. در صورتی که این زمان را نداشته باشید باید یکی از این دروس را در اولویت بگذارید هم برای مطالعه هم برای سر جلسه که کدام یک اولویت دارد. نمی توانید هر دو را سطحی بخوانید. گرچه ممکن است حتی عمومی را نزنید و رتبه خوبی هم بیاورید.

 

در مقطع کارشناسی ارشد، رشته روانشناسی دارای ۶ گرایش است.

_ روانشناسی عمومی

_ روانشناسی بالینی

_ روانشناسی بالینی کودک و نوجوان

_ سنجش و اندازه گیری یا روانسجی

_ روانشناسی صنعتی و سازمانی

_ روانشناسی شخصیت

بعد از طی کردن مقطع کارشناسی ارشد در گرایش روانشناسی عمومی فرد می تواند در مراکز

دولتی نظیر بهزیستی، شهرداری، نیروی انتظامی، سازمان زندان ها، کانون اصلاح و تربیت، در آموزش و پرورش به عنوان معلم و یا مشاور مدرسه و در مهد کودک به عنوان مربی مهد خدمت کند.

در رشته روانشناسی بالینی در مقطع کارشناسی ارشد علاوه بر موارد فوق در این مراکز فرد میتواند، در مراکز و کلینیک های درمان اعتیاد، در کلینیک ها ی مشاور به عنوان مشاور و همچنین همکاری با روانپزشکان مشغول به کار شوند.

در رشته روانسنجی علاوه بر موارد فوق فرد میتواند در کلینیک های مشاوره و مطب به اجرا و تفسیر آزمون بپردازد و نیز امکان طراحی و ساخت آزمون های جدید، استاندارد کردن آزمون های موجود و تحلیل و تفسیر نتایج آزمون های انجام شده را دارد.

در رشته روانشناسی صنعتی و سازمانی که اخیرا به گرایش های روانشناسی اضافه شده است  افراد  میتوانند مسئول گزینش نیروهای مناسب با حرفه و شغل مورد نظر، مسئول منابع انسانی – برنامه ریزی نیروی انسانی – مسئول تحقیق و توسعه منابع انسانی – مسئول آموزش کارکنان و روابط بین آنها شوند.

روان شناسی آموزش کودکان استثنایی شاخه‌ای از رشته روانشناسی است که به مطالعه کلیه مسایل مربوط به کودکان استثنایی از گستره کودکان تیزهوش تا کودکان عقب مانده ذهنی، کودکان نابینا و کم بینا، کودکان ناشنوا و کم شنوا، کودکان دارای ناتوانی های تکلمی، و کودکان دارای ناتوانی های حرکتی و ذهنی و تمامی امور و تعاریف مربوط به پیشگیری و شناخت و آموزش این کودکان می‌پردازد.

متخصصین کودکان استثنایی به دانش آموزانی که مشکل یا ناتوانی دارند، آموزش می دهند. این آموزش به صورت گروهی و یا فردی می باشد. برای آموزش کودکان استثنایی معمولا آنها را بر مبنای تفاوت های ارتباطی، حسی، رفتاری، جسمانی و… طبقه بندی می کنند. هر گروه شرایط خاصی برای تعلیم و تربیت آنها وجود دارد. این کودکان دارای تفاوت های فردی و نیازهای آموزشی و یادگیری متعددی هستند که کار آموزش را بسیار مشکل می کند.

در رشته روانشناسی بالینی کودک ونوجوان که شاخه ای از روانشناسی بالینی است متخصصین با استفاده از اصول روانشناختی و باتوجه به نیازهای جامعه به ارزیابی کارکرد های روانی ،ذهنی واجتماعی کودکان و نوجوانان وارائه راهکارهای پیشگیرانه ،مشاوره ودرمانهای روانشناختی به مخاطبین می پردازد. متخصصین در حوزه هایی مانند آموزش به خانواده ها و مربیان، مشارکت درانجام پژوهش های بنیادی وکاربردی درحیطه روانشناسی بالینی کودک ونوجوان، ارائه مشاوره روانشناختی به کودکان ونوجوانان ،خانواده های آنها، مدارس، مشارکت درارزیابی وتشخیص مشکلات واختلالات روانشناختی کودکان ونوجوانان  میپردازند.

 

 

 

 

گرایش های روانشناسی در مقطع دکتری

_ روانشناسی بالینی

_ روانشناسی سلامت

_ روانشناسی (روانشناسی عمومی)

_ روانشناسی تربیتی

_ روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی

 

روانشناسی سلامت: روانشناسی سلامت به مطالعه فرایندهای روانشناختی در سلامت، بیماری و سیستم مراقبتهای بهداشتی میپردازد. روانشناسان سلامت عوامل رفتاری مربوط با سالم ماندن را بررسی میکنند و در مورد بهبود کیفیت زندگی و بهزیستی بیماران پژوهش میکنند. آنها همچنین افراد را در محیطهای تحقیقات تجربی، مورد بررسی قرار می دهند. هدف روانشناسان سلامت درک چرایی و چگونگی انتخاب اهداف سلامت توسط مردم و راهبردهای به کار گرفته شده برای رسیدن به این اهداف است. ماتارازو روانشناسی سلامت را اینگونه تعریف کرده است: مجموعه ای از کمک های آموزشی، علمی و حرفه ای مربوط به رشته روانشناسی که به منظور ارتقاء و حفظ سلامت، پیشگیری و درمان بیماریها و شناسایی عوامل مرتبط به علل و تشخیص سلامت، بیماری و اختلال در عملکرد مرتبط انجام می‌پذیرد.