دپارتمان روان شناسی موسسه نگاره (تحت برنامه ریزی استاد محمدی)

ارشد روانشناسی - دکتری روانشناسی

ویژگیهای تحصیلی تیزهوشان


ویژگیهای تحصیلی تیزهوشان

 

تیزهوشان معمولاً خواندن را پیش از مدرسه رفتن یاد می گیرند.
بیشتر دانش آموزان تیزهوش از نظر درسی دو یا سه سال جلوتر از همسن های خود هستند.
برخی از آنان در یک درس به خصوص بسیار برجسته هستند.
سرعت پیشرفت تحصیلی درکودکان تیزهوش از لحاظ کمی و کیفی بیشتر از کودکان عادی است.
چون تیزهوشان یک یا دو سال تحصیلی از همسالان خود جلوتر هستند به همین دلیل نسبت به همکلاسی های خود کوچکتر و ضعیف جثه تر جلوه می کنند.
حدود 40 درصد کودکان تیزهوش قبل از 5 سالگی و تقریباً 10 درصد قبل از 4 سالگی قادر به خواندن هستند.

 تیزهوشان معمولاً خواندن را پیش از مدرسه رفتن یاد می گیرند.

بیشتر دانش آموزان تیزهوش از نظر درسی دو یا سه سال جلوتر از همسن های خود هستند.
برخی از آنان در یک درس به خصوص بسیار برجسته هستند.
سرعت پیشرفت تحصیلی درکودکان تیزهوش از لحاظ کمی و کیفی بیشتر از کودکان عادی است.
چون تیزهوشان یک یا دو سال تحصیلی از همسالان خود جلوتر هستند به همین دلیل نسبت به همکلاسی های خود کوچکتر و ضعیف جثه تر جلوه می کنند.
حدود 40 درصد کودکان تیزهوش قبل از 5 سالگی و تقریباً 10 درصد قبل از 4 سالگی قادر به خواندن هستند.
تیزهوشان خواندن را به سادگی فرا می گیرند.
تعداد زیادی از این کودکان قبل از اینکه وارد مدرسه شوند، خواندن را پیش والدین و یا پیش خود می آموزند.
کودکان تیزهوش نشان داده اند که در خواندن پیشرفته تر از کارهایی هستند که با دست، سروکار دارد، مثل نویسندگی و هنر.
آنان همچنین درخواندن بیش از ریاضیات استعداد دارند.
بر خلاف تصور عموم که اعتقاد دارند دانش آموزان تیزهوش از مدرسه خوششان نمی آید و نسبت به آن حالتی خصمانه دارند، ثابت شده است که اغلب این کودکان مدرسه را دوست دارند و عاشق یادگیری هستند.
آنچه گفته شد در مورد همه افراد تیزهوش صادق نیست.
بسیار اتفاق افتاده است که یک کودک تیزهوش در مدرسه ناشناخته می ماند یا به سبب دارا بودن خصوصیاتی نظیر کنجکاوی، یا اطلاعات و شوخ طبعی غیرعادی مورد بی مهری معلمان قرار می گیرند و یا به خاطر اینکه فعالیتهای رایج در مدرسه در او انگیزه ای را به وجود نمی آورند، بی علاقه و کسل می شود.
این یک حقیقت تأسف بار است که به سبب اینکه کارکنان مدرسه از نیاز کودکان تیزهـوش غافـل می ماننـد و یا اینکـه نمی خواهنـد برنامـه هـای مدرسـه را بـا نیازهای کودک هماهنگ سازند، در نتیجه تعداد زیادی از استعدادهایشان هدر می‌شود.
به طور کلی کودکان تیزهوش قدرت آموزش پذیری بسیار بیشتری از افراد عادی دارند.
این آموزش پذیری در زمینه تحصیلات مدرسه ای، فراگیری هنرها، استعدادهای فنی و قدرت استدلال انتزاعی دیده می شود.
لازم به یادآوری است که :
برتری تحصیلی به تنهایی نمی تواند نشانه تیزهوشی باشد.
چه بسا افرادی که در دروس مختلف نمره های بالا به دستمی آورند لیکن این نمره ها به دلیل استفاده زیاد از حافظه و یادگیریهای سطحی آنان است.

حالا یک سوال :
آیا کودکی که باهوشتر است درمدرسه نمره های بهتری کسب می کند و شاگر ممتاز کلاس خود می شود؟
یا اینکه هوش الزاماً با موفقیت در تحصیل ارتباطی ندارد و نمی توان دانش آموزان ممتاز، متوسط یا ضعیف را از روی هوشبهری آنها مشخص کرد؟
در این زمینه تا کنون پژوهشهای بسیار انجام شده است.
بیشتر آنان نشان می دهند که میان هوش و موفقیت در تحصیل همبستگی بالایی وجود دارد.
البته عواملی که سبب می شوند میان هوش و موفقیت در تحصیل همبستگی کامل وجود نداشته باشد زیاد است.

از جمله می توان به عوامل زیر اشاره کرد :
1- ضابطه نمره دادن در میان معلمان ثابت و یکسان نیست.
2- ظاهر دانش آموز، نحوه سخن گفتن و رفتار او با معلم و مسئولان مدرسه و خط انشای او در ورقه امتحان و در نمره او اثر می گذارد.
3- دانش آموزان از نظر انگیزش و پشتکار در یادگیری و همچنین از نظر شخصیت و نحوه برخورد با درس و مدرسه با هم اختلاف دارند.
مثلاً بعضی از آنها با وجود هوش خوب، از اعتماد به نفس لازم برخوردار نیستند.
4- وضع نامناسب جسمی مانند ضعف بینایی، بعضی از دانش آموزان را از موفقیت در تحصیل باز می دارد و مانع یادگیری مطلوب می شود.
5- محیط نابسامان خانوادگی مانند اختلاف میان زن و شوهر و یا اختلاف میان پدر و مادر و فرزندان، درس خواندن را برای بعضی از دانش آموزان مشکل و گاهی غیرممکن می کند.
6- اعتبار و پایایی بعضی از آزمونهای هوش در حد متوسط یا ضعیف است و به همین سبب نتایجی که از هوش آزمایی به دست می دهند قابل اعتماد نیست .
به این ترتیب دانش آموزانی که بهره هوشی آنها یکسان است ممکن است بر اثر یکی یا چند تا از این عوامل در درسهای مدرسه نمره های کاملاً متفاوتی به دست‌ آورند.
پس :
به طور کلی هوشبهر بالاتر سبب موفقیت بیشتر درتحصیل می شود، مگر آنکه عواملی مانند انگیزش کم برای یادگیری، افسردگی، اختلال شخصیت یا ناراحتی های خانوادگی در کار یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموز خلل به وجود آورند.

سایت شمیم